Eigen Schuld

(SVENSK ÖVERSÄTTNING FINNS NEDANFÖR FOTON)

Toen ze vijf was lazen we haar voor uit Astrid Lindgrens “Rasmus en de landloper.” Een jaar later werd “Ronja de Roversdochter” het thema voor haar verjaardagsfeestje. Het rode haar was er van nature en leende zich er perfect voor om bij verkleedpartijtjes in 2 dwarse vlechten op haar hoofd vast te zetten. Oké.

We sleepten haar mee naar de stille meren van Småland, Dalsland en Värmland. Daar voelde ze zich als een vis in het koele water en verstoorde ze de rust door met veel gespetter van de steigers af te springen. ‘s Avonds zetten we haar in een kano om de rivier af te peddelen en in de schemering naar beverburchten te gluren. Dat was dom.

In stevige bergschoentjes zwierf ze met ons door de sprookjesbossen van Norra Kvill, Tiveden en Fulufjället. Ze zat op haar knieën voor orchideeën en aaide het zachte mos. In de voortuin van een rood houten huis ontdekte ze elanden, die er de appels van de boom snoepten. Vanaf een klip telde ze de tuimelaars van Skälderviken.

Ons enthousiasme was grenzeloos. In Kungsträdgården hingen we haar in een tuigje boven een reuzetrampoline en daarna vermaakte ze zich de hele zomerse avond met het tafelvoetbalspel op Mosebacketerrassen. Omdat ze tijdens een concert in Göteborgs Botaniska Trädgården de Zweedstalige muziek ontdekte, luistert ze nu naar Timbuktu, Laleh en Säkert.

We hadden beter moeten weten. Ze verweet ons dat Wallander veel te eng was maar kroop toch bij ons op de bank en keek mee. We leerden haar kaneelbollen bakken en troostten haar met polkagrisar. Vorig jaar kreeg ze een rugzak, een Kånken natuurlijk. Die maakt ze nu klaar voor vertrek. Ze heeft er zin in; studeren in Kalmar, Zweden.

56°39′47″N 16°21′47″O, 48.00 inwoners, 5 111 voltijdsstudenten, 5 900 ondernemingen, 1 kasteel,   7 000 bootgasten per jaar, 475 mijl kust, 1078,9 km verderop, minimaal 11 uur met de auto,

Zeker 154 etmalen loslaten.  Eigen schuld.

 

 11203528_772848532831934_5623613031893431348_o

Försök att översätta till Svenska

EGET FEL

När hon var fem läste vi upp Astrid Lindgrens “Rasmus på luffen”. Ett år senare blev “Ronja rövardotter” teman av hennes barnkalas. Röda håret fanns sedan hon föddes och var naturligtvis perfekt för att fästas i 2 rakt utstående flätor när hon ville klädde sig ut. Okej.

Vi tog henne till stilla sjöar i Småland, Dalsland och Värmland. Där trivdes hon som fisken i vattnet och störde ron när hon kastade sig ut från bryggorna. På kvällen satte vi henne i kanoten och paddlade i skymningen ner älven för att kikar bäverhyddor. Det var dumt.

I stöddiga vandringskängor gick hon med oss genom Norra Kvills, Tivedens och Fulufjällets sagolika skogarna. Hon satt på huk vid orkidéer och smekte mjuka mossor. I en trädgård upptäckte hon älgar, som smygmumsade äpplen från trän. Ifrån Kullabergs klipporna räknade hon tumlare i Skälderviken.

Vår entusiasm var obegränsad. I Kungsträdgården hängde vi henne i en klättersele ovanför en enorm studsmatta och hon förlustade sig en hel sommarkväll bakom en bordsfotbollsspel hos Mosebacketerrassen. Under en konsert i Göteborgs botaniska trädgården blev hon gripen av svenskspråkig musik. Så nu avlyssnar hon Timbuktu, Laleh och Säkert.

Vi skulle ha vetat bättre. Hon förebrådde oss att Wallander var för skrämmande, men kröp mellan oss i soffan och tittade ändå. Vi lärde henne att baka kanelbullar och tröstade henne med Grännas polkagrisar.  Hon fick en ryggsäck, en Kånken självklart. Den packas nu, göras klart för avresa. Hon ser fram emot; studera i Kalmar.

56°39′47″N 16°21′47″O,  48.000 invånare, 5 111 fulltidsstudenter, 5 900 företag, 1 renässansslott,   7 000 båtgäster per år, 475 mil lång kustremsa, 1078,9 km härifrån, åka bil i minst 11 timmar.

Släppa, drygt 154 dygn. Eget fel.

Getagged

3 thoughts on “Eigen Schuld

  1. Janny Kerkstra schreef:

    In zo’n mooi land waar ze al zo thuis is komt dat helemaal goed. Haar ontdekkingstocht in de kinderjaren krijgt nu een adolescenten vervolg. Kleine meisjes worden groot…

    Liked by 1 persoon

  2. Cecile schreef:

    Haha, dat heet opvoeden en als je dat een beetje goed doen dan krijg je van die nestvlieders die altijd weerom komen, om jou te verhalen over hun avonturen! Oogsten, heet dat. ” clap for yourself, well done”, roepen ze dan op het Treasure Centre in Kameroen !!
    Mooi verhaal, hes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: